Metoda uwalniania bezwładnościowego
Opierając się na założeniu, że istnieje przybliżona równowaga między obciążeniem zewnętrznym a siłą bezwładności, metoda zwalniania bezwładnościowego jest metodą wyznaczania siły blokującej generowanej podczas zamykania i przewidywania trwałości zmęczeniowej otwieranych i zamykanych części korpusu. Stosując metodę zwalniania bezwładnościowego, należy zapewnić częstotliwość drgań własnych pierwszego rzędu części zamykającej, aby wyeliminować możliwość wystąpienia rezonansu strukturalnego. Po drugie, siła blokująca jest obliczana na podstawie siły bezwładności w procesie zamykania. Aby zapewnić dokładność symulacji, metoda zwalniania bezwładnościowego musi zostać porównana z danymi historycznymi w celu określenia obciążenia blokującego. Na koniec oceniono wyniki naprężenia-odkształcenia, a trwałość zmęczeniową blachy przewidziano metodą zmęczenia odkształceniowego.
Model analityczny stosowany w metodzie uwalniania bezwładnościowego obejmuje zamykacze (Clousre in White) zawierające jedynie blachę i proste akcesoria, takie jak uszczelki, bloki buforowe, szkło, zawiasy itp. Pozostałe akcesoria można zastąpić punktami masy. Poniższy rysunek przedstawia typowy model do oceny wyników naprężenia-odkształcenia za pomocą metody uwalniania bezwładnościowego.
