Żarówka to rodzaj źródła światła elektrycznego, w którym przewód nagrzewa się i świeci po przepłynięciu przez niego prądu. Żarówka to źródło światła zbudowane na zasadzie promieniowania cieplnego. Najprostszym sposobem na rozżarzanie żarówki jest przepływ wystarczającej ilości prądu przez żarnik, ale żarówka ma krótką żywotność.
Największą różnicą między żarówkami halogenowymi a żarówkami żarowymi jest to, że szklana powłoka lampy halogenowej jest wypełniona gazem halogenowym (zazwyczaj jodem lub bromem), który działa w następujący sposób: Gdy żarnik się nagrzewa, atomy wolframu odparowują i przemieszczają się w kierunku ścianki szklanej rurki. Gdy zbliżają się do ścianki szklanej rurki, para wolframu jest schładzana do około 800℃ i łączy się z atomami halogenu, tworząc halogenek wolframu (jodek wolframu lub bromek wolframu). Halogenek wolframu nadal przemieszcza się w kierunku środka szklanej rurki, wracając do utlenionego żarnika. Ponieważ halogenek wolframu jest bardzo niestabilnym związkiem, jest podgrzewany i rozkładany na parę halogenową i wolfram, który następnie osadza się na żarniku, aby zrekompensować parowanie. Dzięki temu procesowi recyklingu żywotność żarnika nie tylko ulega znacznemu wydłużeniu (prawie czterokrotnie w porównaniu do żarówki tradycyjnej), ale także dlatego, że żarnik może pracować w wyższej temperaturze, co przekłada się na większą jasność, wyższą temperaturę barwową i wyższą wydajność świetlną.
Jakość i wydajność lamp i reflektorów samochodowych ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa pojazdów mechanicznych. W naszym kraju w 1984 roku opracowano normy krajowe zgodne z normami Europejskiej Komisji Gospodarczej, a jednym z najważniejszych z nich jest badanie parametrów rozkładu światła lamp.
