Charakterystyka wejściowa i wyjściowa wzmacniacza próżniowego. Na każdej krzywej znajduje się punkt przegięcia odpowiadający różnym stopniom podciśnienia na rysunku, zwany punktem maksymalnego wspomagania mocy, czyli punktem, w którym różnica ciśnień działająca na membranę serwa osiąga maksimum wraz ze wzrostem siły wejściowej. Od tego punktu wzrost siły wyjściowej jest równy wzrostowi siły wejściowej.
Zgodnie z normą QC/T307-1999 „Warunki techniczne dla wzmacniacza próżniowego”, stopień podciśnienia źródła próżni podczas testu wynosi 66,7 ± 1,3 kPa (500 ± 10 mmHg). Charakterystyki wejściowe i wyjściowe wzmacniacza próżniowego są wstępnie określane metodą obliczeniową. Zgodnie z zasadą działania wzmacniacza próżniowego, na krzywej charakterystyki można aproksymować dwa charakterystyczne parametry: siłę wejściową odpowiadającą punktowi maksymalnej mocy oraz sumę; stosunek siły wyjściowej do siły wejściowej przed punktem maksymalnej mocy, czyli stosunek mocy.
