Przód pojazdu przyjmuje siłę uderzenia, która jest rozkładana przez przedni zderzak na pochłaniacze energii po obu stronach, a następnie przekazywana na lewą i prawą przednią szynę, a następnie na resztę konstrukcji nadwozia.
Siła uderzenia oddziałuje na tył pojazdu, a następnie jest przenoszona przez tylny zderzak do pochłaniaczy energii po obu stronach, do lewej i prawej tylnej szyny, a następnie do innych elementów nadwozia.
Zderzaki o niskiej wytrzymałości mogą poradzić sobie ze uderzeniem, podczas gdy zderzaki o wysokiej wytrzymałości odgrywają rolę przenoszenia, rozpraszania i amortyzowania siły, a następnie przenoszą ją na inne struktury nadwozia, a następnie opierają się na wytrzymałości struktury nadwozia, aby stawić opór.
Amerykanie nie postrzegają zderzaka jako elementu bezpieczeństwa: IIHS w Ameryce nie traktuje zderzaka jako elementu bezpieczeństwa, ale jako element dodatkowy mający na celu zmniejszenie strat w przypadku kolizji przy niskiej prędkości. Dlatego testowanie zderzaka opiera się również na koncepcji redukcji strat i kosztów utrzymania. Istnieją cztery rodzaje testów zderzeniowych IIHS: testy zderzeń czołowych z przodu i z tyłu (prędkość 10 km/h) oraz testy zderzeń bocznych z przodu i z tyłu (prędkość 5 km/h).
