Skraplacz działa poprzez przepuszczanie gazu przez długą rurę (zwykle zwiniętą w elektromagnes), umożliwiając ucieczkę ciepła do otaczającego powietrza. Metale takie jak miedź dobrze przewodzą ciepło i są często wykorzystywane do transportu pary. Aby zwiększyć wydajność skraplacza, do rur często dodaje się radiatory o doskonałych parametrach przewodzenia ciepła, aby zwiększyć powierzchnię rozpraszania ciepła i przyspieszyć jego odprowadzanie. Konwekcja powietrza jest przyspieszana przez wentylator, aby odprowadzić ciepło. Zasada działania chłodziarki ogólnej polega na tym, że sprężarka spręża czynnik roboczy z gazu o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu do gazu o wysokiej temperaturze i wysokim ciśnieniu, a następnie skrapla się do cieczy o średniej temperaturze i wysokim ciśnieniu w skraplaczu. Po zamknięciu przepustnicy staje się ona cieczą o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu. Czynnik roboczy o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu jest przesyłany do parownika, gdzie parownik pochłania ciepło i odparowuje do pary o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu, która jest ponownie transportowana do sprężarki, zamykając w ten sposób cykl chłodzenia. Jednostopniowy układ chłodniczy ze sprężaniem pary składa się z czterech podstawowych elementów: sprężarki chłodniczej, skraplacza, przepustnicy i parownika. Są one kolejno połączone rurami, tworząc zamknięty układ. Czynnik chłodniczy stale krąży w układzie, zmienia swój stan skupienia i wymienia ciepło z otoczeniem.
